GEA KRING TWENTE

Excursies en GEA dagen.

Inhoud:

Najaarsexcursie 2005                     Hemelvaartexcursie 2005         Excursie Wülfrath 2005

Hemelvaartexcursie 2004              Gezelligheidsdag 2005              Gezelligheidsdag 2004

Stadswandeling Deventer 2006   Gezelligheidsdag 2006

GEA KRING TWENTE GEZELLIGHEIDSDAG 2006

Zaterdag 21 oktober vond de jaarlijkse gezelligheidsdag plaats met het vaste thema:een beetje geologie, een
 beetje cultuur en een beetje natuur en veel gezelligheid. Doel van de reis was het voormalige eiland Schokland in de Noordoostpolder en een orchideeënkwekerij in Luttelgeest. Ruim 30 personen hadden zich aangemeld; een behoorlijke groep. Het vertrek- en het eindpunt was Van der Valk in Hengelo. Enkele mensen gingen direct naar het Museum Schokland.

Een half uur later dan de planning, her en der werd aan de weg gebouwd, kwam de groep aan bij het museum. De gids was in geen velden of wegen te zien, dus konden we daar eerst achteraan bellen. Vanwege een communicatiestoornis had hij de afspraak niet genoteerd en was hij er dus niet. Om half die 's middags was er wel een 'huifkartocht' met gidsen. Improviseren dus maar, daar zijn we toch goed in. Dan maar eerst naar Luttelgeest.

Rond half twaalf zaten we aan de koffie in het restaurant van de kwekerij. Daarna naar binnen. Via een winkel waar j orchideeën te kust en te keur worden aangeboden kom je in de bushbush. Je waant je compleet in een Zuid-Amerikaans regenwoud. Alleen de vogels en de apen ontbreken. En overal bloeiende orchideeën en andere tropische planten. Een complete rivier met stroomversnelling, grote stapstenen en vissen loopt door het geheel. Grote Koykarpers zwemmen vrolijk rond. Je kijkt je ogen uit!

In een ander deel is de Maleisische tuin met en waterval, Aziatische beelden, prieeltjes en vazen. Mooie doorkijkjes en verrassende plekjes.

De kwekerij is ook toegankelijk voor publiek. Je wandelt door de kassen waar duizenden planten staan. Een deel begon net te bloeien, andere stonden in volle bloei. Rond twee uur zijn we maar weer naar Schokland gegaan.

De 'huifkarren' bestonden uit open wagens met zitplaatsen en een tractor ervoor. Het grootste deel van de groep ging met het wagentje, een stuk of zes kozen ervoor het eiland te voet te verkennen. Voor ieder een leuke tocht.

Na onze omzwervingen over Schokland zijn we het museum ingegaan. Daar zie je de geschiedenis van het eiland aan de hand van oude foto's en voorwerpen. Voor de petrografiemensen werd de zolder opengedaan om er de grote zwerfstenen collectie te bekijken. Helaas was, door de omzetting van het programma, de tijd aan de korte kant. We hebben afgesproken met de petrografie werkgroep een andere keer een langer bezoek te maken.

Rond vijf uur ging de reis weer richting Hengelo, waar een aantal mensen ter afsluiting nog gezellig zijn gaan eten.

Een geslaagde gezelligheidsdag.

Een aantal foto's.

GEA Dagen

Gezelligheidsdag GEA Kring Twente 2005

Na Giethoorn, Grouw, Laren(NH) en Münster stond de jaarlijkse 'gezelligheidsdag' in het teken van Borculo; een oud stadje in de Achterhoek. Wie veel oude panden ed. verwacht komt een beetje bedrogen uit, want de wervelstorm van 1925 heeft een groot deel van het stadje verwoest, maar ondanks dat is er genoeg te zien dat een bezoek de moeite waard maakt. Natuurlijk het Kristalmuseum op de eerste plaats en verder het Brandweermuseum en toch ook een aantal leuke plekjes zoals de oude watermolen.

We zijn 's morgens begonnen bij het Kristalmuseum. Het is gevestigd in het voormalige stadhuis van Borculo. Han Kamphuis, de eigenaar, is er in geslaagd om zonder enig overheidsgeld een prachtige collectie samen te stellen van allerlei zaken die met mineralen, fossielen en mijnbouw te maken heeft.

De opbouw van het tentoongestelde wijkt af van andere musea. De mineralen zijn gerangschikt naar landen waar ze gevonden zijn in mooie overzichtige vitrines. De fossielen deels op vindplaats, deels op tijdperk. Er is een uitgebreide collectie mijnlampen aanwezig, een zaal met fluoriserende mineralen en er staat een oude slijpbank voor diamant, met daarbij de nodige werktuigen uit de diamantslijperij. Bert Kamphuis leidde ons rond en wist met een enthousiast verhaal de bezoekers te boeien. De tijd vloog om.

Na de lunch stond er een stadswandeling met een gids door Borculo op het programma. Twee mensen van de VVV gingen met ons op pad. Zij lieten ons een aantal historische punten van het stadje zien en wisten op een onderhoudende wijze over de historie van Borculo te vertellen. We werden na zo'n 2 uur afgezet bij het volgende programmapunt: 

Het Brandweermuseum. Normaal gesproken tot 4 uur geopend, maar wij mochten net zo lang blijven tot  we alles gezien hadden. Perfect geregeld. Er was van alles te zien op het gebied van de brandweer. Een groot aantal historische spuitwerktuigen en een prachtige collectie voertuigen uit de historie. Het was echt de moeite waard om te bekijken.

Ter afsluiting van de dag zijn we gezamenlijk gaan eten bij de oude watermolen. Het was weer eens een geslaagde dag.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Gezelligheidsdag GEA Kring Twente 2004

Onder het motto een beetje geologie, een beetje natuur, een beetje cultuur, veel plezier en veel gezelligheid gingen we met z’n zestienen op pad. Het reisdoel was de stad Münster. Op het programma stond een bezoek aan het Mineralogisch Museum van de Westfaalse Universiteit en een stadswandeling onder leiding van een locale gids.

Vanuit Gronau gaat de trein naar Münster en met een groepskaart is een retour de ideale reisgelegenheid. Voor dat geld kan je niet met de auto en bovendien is het veel gezelliger.

Om half negen stonden we in het herfstzonnetje klaar voor vertrek. De zon heeft ons de gehele dag begeleid, zodat het voornemen ergens op een terras te belanden gelukkig niet in gevaar kwam. De trein vertrok om kwart voor negen en een uur later stonden we op de Hauptbahnhof van Münster, midden in de stad. En toen was er koffie!

Het Mineralogisch Museum was speciaal voor ons geopend en we werden opgewacht door de conservatrice die ons van harte verwelkomde. 

Na een van het museum konden we alles op ons gemak bekijken.

Er was een speciale tentoonstelling over vulcanisme en verder een deel waar volgens de indeling van ‘Strunz’ prachtige mineralen in vitrines uitgestald lagen. Een lust voor het oog. Verder was er een afdeling gesteenten, edel- en halfedelstenen, zoutverbindingen bewaart in parrafineolie en gesteenten en de toepassingen in Münster en omgeving. Een deel van de uitgestalde collectie bestond uit schenkingen en nalatenschappen. Zelfs de vensterbanken waren nog interessant, ze bestaan uit verschillende gesteenten uit allerlei delen van de wereld. 

Het geheel was zeer de moeite waard.

Rond half een was de inwendige mens aan de beurt. Het Fraulein dat ons bediende schrok zich rot van al die belangstelling en haastte zich ons mede te delen dat ze niet genoeg broodjes had. Koffie lukte nog net. Maar GEA zou GEA niet zijn als we voor een gat gevangen zouden zitten. Vlakbij was een zaakje waar ze broodjes in overvloed hadden en al snel hadden de meesten er één opgehaald zodat we toch aan onze trekken kwamen.

Bij de St. Lamberti kerk zou de gids op ons wachten. We troffen het wel: midden in de stad, bij de vredeszaal was het een drukte van jewelste. Dure auto’s, politie en een massa mensen. Er was geen doorkomen aan. Wat bleek? De Westfaalse Vredesprijs werd op dat moment uitgereikt en alles wat rang en stand had was aanwezig. Wij bleven staan en Piet ging op zoek naar de gids. Volgens de papieren moest het een dame zijn. Die was in geen velden of wegen te bekennen en na wat rondvragen hier en daar bleek er een man op ons te wachten.

De tour door Münster begon achter de vredeszaal, vanwege de toestand met die uitreiking konden we er niet in. Het verhaal van de gids was er niet minder om. Op een onderhoudende manier schilderde hij een beeld van wat er zich afspeelde tijdens de vijf jaar dat er onderhandeld werd over de Vrede van Münster. Hoe de gevoeligheden lagen bij de verschillende delegaties en hoe er soms weken over details onderhandeld werd. Een prachtig verhaal.

Het centrum van Münster lag na de oorlog volkomen plat. Alle ‘oude gebouwen’ zijn na de oorlog opnieuw gebouwd. Ook een aantal kerken moest van de grond af opnieuw overeind gezet worden. Het aanvankelijke plan van het stadsbestuur een nieuw en modern centrum te maken stuitte op zoveel verzet van de inwoners, dat men hier toch vanaf zag. En zo is er een heel mooie Altstad ontstaan met prachtige historische gebouwen. Overigens is de inrichting van de vredeszaal wel origineel.

We hebben een bezoek gebracht aan de kathedraal en het pompeuze graf van Bischop Van Galen, in het oosten van Nederland bekent als ‘Bommenberend’. Hij heeft daar in de middeleeuwen huisgehouden, gemoord en geplunderd. In de zelfde kerk staat een eeuwenoud planetarisch uurwerk. s’Middags rond twaalf uur staan er soms honderden mensen te wachten op de gebeurtenissen rond die tijd. Klokken beginnen te slaan, er klinkt trompetgeschal en er beweegt van alles.

De stadtour bracht ons verder bij een barokke kerk, de Egidiuskerk uit de 18^e eeuw en de Erbdrostenhof, een stadpaleis, beiden van de zelfde architect. Het was inmiddels half vier en de kelen waren knap droog. Een terras was gauw gevonden en we lieten het ons goed smaken.

Tegen vijf uur ging de trein naar Gronau, waar we de dag afgesloten hebben met een gezellige en heerlijke maaltijd.

Epiloog

Oogstjaar 1937

‘Was möchten Sie trinken?’ vraagt de waard opgewekt.

"Johannisbeersaft, aber nur wenn sie ein gutes Jahr haben!’ is het antwoord van Fred. De waard kijkt hem enigszins verwonderd en vragend aan; zo van: meent hij het nu of niet?

‘Ich werde mal im Keller kucken’ zegt hij dan en weg is hij.

Even later komt hij terug met een flesje, omwikkeld met een wit servet. Hij toont Fred het etiket en zegt: ‘Ernte 1937’. Fred knikt goedkeurend. Met de nodige omslachtigheid opent de waard het flesje, schenkt een beetje in een glas en Fred mag proeven.Hij houd het glas tegen het licht, laat de vloeistof door het glas rollen, steekt zijn neus er eens in. Proeft en knikt uiteindelijk goedkeurend. Het glas wordt bijgeschonken.

Terwijl hij wegloopt zegt de waard terloops: ‘ Sie wissen dass die Flasche nur 35 Euro kostet, nicht wahr?’

‘Das bezahle ich nicht !’ is de reactie van Fred. De waard draait zich om, kijkt Fred diep in de ogen en zegt: ‘ Mein Herr, dies ist ein sehr altes und ehrenwertes Haus mit dicken Mauern und sehr tiefen Kellern. Wenn Sie da unten verbleiben hört Sie hier kein Mensch schreien.’

Dan loopt hij lachend weg.

Stadswandeling door Deventer.

Op zondag 9 april 2006 heeft er op initiatief van de petrografie werkgroep een stadswandeling plaats gevonden door Deventer. Het doel van deze wandeling was de in Deventer gebruikte natuursteen te bekijken.  Peter Venema had deze route uitgestippeld en was tevens onze gids.

We beginnen voor het station van Deventer, waar al gelijk een aantal natuurstenen banken opvallen. Ze zijn gemaakt van zgn. Belgisch Hardsteen, kalksteen met fossielen. Deze laatste zijn er in ruime mate in te zien. Hele groepen maar ook enkelingen.  Via de Leeuwenbrug met Graniet met Cordieriet en Gabbro: Noriet  gaan we de stad in. Via het politiebureau met Pikriet (Hessisch Grün) gaan we richting Brink. Daar zijn o.a. te zien: Basalt, Zandsteen , Travertijn en Gabbro.

Daarna naar de Bergkerk. Deze is opgetrokken uit Tufsteen ( Römer tuf) met hoekstenen van trachiet (Drachenfels).

Via allerlei straten en steegjes  lopend over  kwartsdiorietporfier, kwartsiet ea. en in de gevels Trachiet(Weidehahn), Zandsteen, Hoornblendechist (Pillarguri Sort), Kalksteen met Moluscen en Kwartsiet met Dumortieriet en Cyaniet (Azul Macubas) komen we bij het oudste stenen gebouw van Nederland, de Proosdij met in de muur Drachenfels Trachiet en Römer Tuf. De grote kristallen Sanidien zijn duidelijk in de Trachiet te herkennen.

Via het Grote Kerlkhof met de Lebuïnuskerk met Römer-, Ettringer-, en Hasenstopptufsteen, Drachenfelstrachiet en Zandsteen en een bestrating van rolstenen afgewisselt met vakjes noordelijke zwerfstenen. Door de Hofstraat en de Nieuwstraat met veel puien van Larvikiet en een met Migmatiet gaat het richting Broederenplein, de Broederenstraat door met Migmatiet en Marmer naar de Lage Bisschopstraat met mooie zwarte Gabbro met uiteindelijk een prachtige Rapakivigraniet aan de pui van no. 76. 

Als laatste gaan we door de Smitsgang met een muurtableau met diverse gesteenten.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------