Excursies GEA Kring Twente

Het vinden van een gebied om met een meerdaagse excursie naar toe te gaan wordt steeds moeilijker. Toestemming om groeves te bezoeken is veel gevallen niet te krijgen, oude haldes zijn vak tot op de bodem doorzocht en met een gids op pad gaan is, een enkele uitzondering daargelaten. ook geen succes. Vandaar dat je steeds vaker moet terugvallen op die paar gebieden waar wel toestemming te verkrijgen is.

Dus zijn dit jaar maar weer eens richting Vulkaneifel gegaan. Een oude bekende waar in een aantal groeves hard gewerkt wordt en waar met wisselend succes leuke dingen te vinden zijn. Veelal micromounts.

Om toch wat variatie aan te brengen hebben we domicilie aan de Moezel gezocht. Tussen Zell en Traben-Trarbach, in Enkirch was plaats voor de hele groep van 28 deelnemers in een hotel. Enkirch is een leuk plaatsje aan het mooiste deel van de Moezel met goede mogelijkheden om te wandelen. De dames, die niet mee gingen om te zoeken hebben daar uitgebreid gebruik van gemaakt. Zij zijn elke dag op pad geweest. Het gebied om te zoeken lag wat verder weg, maar dat hebben we maar op de koop toe genomen. 

Donderdagmorgen zijn we in Üdersdorf in de Löhley begonnen. Het was lekker warm en droog. Een perfecte dag om te beginnen. Er lag vers materiaal genoeg met hier en daar wat holtes en gangetjes. Het was niet echt super, maar er werden toch aardige stukken gevonden met o.a. Nefelien, Augiet, Magnetiet en Apatiet. Een paar stukjes met Chrysocolla. Achter in de middag is een aantal mensen naar de Emmelberg gegaan en zijn er een paar naar de Nerother Kopf geweest. In de laatste groeve wordt niet meer gewerkt. Er ligt nog wat ouder materiaal, maar de vondsten waren nihil. In de Emmelberg is de situatie al jaren hetzelfde. 

De dames wandelden richting Traben-Trarbach. Niet langs de rivier, maar 'bovenlangs' door de wijngaarden, de weiden en het bos; berg op en berg af. Een tocht met prachtige vergezichten over het Moezel landschap. 

De volgende dag naar Brenk, de Schellkopf, en daarna naar Laacher See, De Dellen. In de groeve de Schellkopf zijn nog steeds leuke mineralen te vinden. Het duurde dan ook niet lang totdat de eerste vondsten tevoorschijn kwamen. Phillipsiet met daarop Gonnardiet en mooie heldere Calciet kristallen. Onder in de groeve werden donkere Pyroxeen naalden gevonden. Vermoedelijk Aegrien-augiet kristalletjes. Verder een stukje met lichtblauwe bolletjes, waarschijnlijk Hyaliet .

Later op de dag zijn we nog naar De Dellen gegaan. Kennelijk was men daar niet in de goede laag aan het werk. Er lag weinig Sanidien bij de zeefinstallatie, waardoor de kans op mooie mineralen nihil is. Er werden een paar stukjes met Hauyn en wat Titaniet gevonden en een paar Zirkoon kristalletjes. Al met al een magere oogst; de volgende keer beter. De wandelaars gaan deze dag richting Kröv, aan de overkant van de rivier. Vanuit Enkirch overvaren met het pontje en daarna weer door de wijngaarden en bossen. In Kröv werd de 'Trödelmarkt'niet bezoht. Twee euro betalen om binnen te komen had de groep er niet voor over. Het dagbudget was net opgegaan aan koffie, gebak of ijs. De terugweg in de brandende zon; dat was afzien.

Voor de zaterdag stond de Graulei op het programma. Gezien de vondstberichten van de laatste tijd waren de verwachtingen vrij hoog gespannen. Er wordt in een razend tempo gesteente verwerkt zodat de situatie per week anders zijn kan. Er was nog een groepje aan het zoeken dat in gezelschap was van Willy Schüler, een Eifel expert. Van zijn kennis hebben ook wij dankbaar gebruik gemaakt. Helaas hadden we wat de vondsten betreft niet de beste dag getroffen. Mooie Aragoniet was er voldoende te vinden en wat zeolieten. Verder de gebruikelijke mineralen als Nefelien, Augiet, Magnetiet, Apatiet ed. De dames wandelden naar Zell.  Aan het eind een verrassend uitzicht op Zell en daarna noch een stuk door het bos naar beneden. In Zell uiteraard een terrasje en toen met de boot terug naar Enkirch.

Al waren de vondsten dan niet om over naar huis te schrijven, kunnen we toch terug kijken op een mooie excursie. Het weer was, op een enkele bui na prima en de sfeer uitstekend. Elke dag werd gezellig afgesloten met een ''aperitief'', op het terras van Hotel Loosen. Waarna de hele groep ergens ging eten. 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Saksen en wel de omgeving van Annaberg-Buchholz was deze keer ons reisdoel. Het is een oud mijnbouw gebied waar in het verleden veel zilver en tin gewonnen werd. In het gebied zijn op allerlei plaatsen de overblijfselen van deze activiteiten terug te vinden. Oude haldes, besucher bergwerke en musea. Verder worden er een aantal steengroeves geëxploiteerd. 

Waldgasthof Hotel Am Sauwald in Tannenberg was de uitvalsbasis. Een prachtige locatie, midden in het bos gelegen. Prima kamers, goed eten en een gastvrije eigenaar, die er alles aan deed om het ons naar de zin te maken. Een aantal van ons was al de zondag voor Hemelvaart aanwezig, de rest kwam in de loop van de week; woensdag was iedereen aanwezig. In totaal 25 personen.

Zij die reeds op maandag er waren hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt de omgeving te verkennen en een bezoek aan Karlovy Vary (Karlsbad) te brengen. 

Donderdag begon de excursie met en bezoek aan de steengroeve in Dörfel. Op jacht naar Fluoriet  en andere mineralen. Helaas was het voor Fred en Gertjan niet mogelijk in de groeve te komen. De toegang was te smal en te stijl. Zij zijn naar de halde van de Abrahamsschacht gegaan en hebben zich daar, zoals later bleek prima vermaakt. Er waren nog wat andere zoekers aanwezig en al gauw werden de eerste bescheiden vondsten gedaan. Tot dat Arnold Lenderink een plek vond waar een paar brokken gesteente lagen met kwarts en mooie Fluoriet. Met een paar man hebben we de stukken gesteente voorzichtig gebroken. Het materiaal was erg zacht en viel bij het minste en geringste uit elkaar. Toch hebben we een aantal mooie Fluoriet groepen kunnen bergen. Er zat wat Kwarts, o.a. een dubbele scepter, en Bariet bij.

Voor de vrijdag stond de halde van de Abrahamsschacht bij Mariënberg  op het programma. Deze halde is men aan het afgraven, zodat er steeds weer nieuw materiaal te voorschijn komt. Helaas was het weer bar en boos. Het regende aan een stuk en het was ook nog eens koud. Geen goede omstandigheden om met een loupe naar micromounts te speuren. De toekomst zal dan ook moeten uitwijzen of er iets gevonden is en wat. We hebben wel het nodige materiaal meegenomen en moeten dan thuis maar zien of het wat is.

De zaterdag was het weer al een stuk beter. Weliswaar nog steeds koud, maar droog. Eerst naar de Herold groeve in Venusberg. Een grote kalksteen groeve waar we zonder problemen in mochten. Het gesteente was doortrokken met Calcietbanden, maar er zat nergens ruimte in zodat er geen kristallen te vinden waren. We hadden het al vrij vlot bekeken en zijn zonder vondsten naar Hammerunterwiesenthal vertrokken. Onderweg trok het helemaal dicht en toen we voor de poort van de Fonolietgroeve stonden was het zicht 20 meter. Een zoekplaatje en niemand wist waar te gaan om in de groeve te komen. Uiteindelijk hebben we de weg die ons in de groeve bracht gevonden en beneden was het zicht goed. De vondsten ook. Er lag veel vers materiaal met holtes, die gevuld waren met Natroliet, Calciet en waarschijnlijk Thomsoniet. Al spoedig had iedereen zijn buit binnen en werd de terugweg met goed gevulde rugzakken aanvaard.

Een aantal van de dames heeft de dagen doorgebracht met wandelen in de omgeving van Tannenberg. Ondanks dat het weer niet echt geweldig was hebben zij genoten van het landschap en de Kaffee mit Kuchen.

En aan het einde van elke dag gezellig met elkaar eten. Met zijn allen aan een lange tafel gezeten konden we genieten van de kookkunsten van de kok van het hotel. Hij kreeg het voor elkaar binnen redelijke tijd een ieder van een smakelijke maaltijd te voorzien.

Zondag werd de thuisreis met een tevreden gevoel aanvaard.

De mogelijkheden om excursies te organiseren worden steeds minder. Het verkrijgen van toestemmingen wordt in bepaalde gebieden steeds moeilijker zo niet onmogelijk. Zelfs groeves waar het jarenlang geen enkel probleem was houden nu de hekken gesloten. Zelfs in het Sauerland wordt het lastig, maar desondanks was de excursiecommissie erin geslaagd een programma rond te krijgen. Een goede zaak waarvoor dank.

De groep streek deze keer in de omgeving van Grevenstein neer bij de Landgasthof Grevenstein. Een klein hotelletje dat door Nederlanders geëxploiteerd wordt, die nog niet helemaal begrepen hebben hoe het toegaat in de horeca. Ze deden wel erg hun best en wij hebben er de stemming niet door laten bederven.

De donderdagmorgen zijn we begonnen in Kallenhardt bij de groeve Brühne. Onder in de groeve lag vrij vers materiaal waar al spoedig mooie Malachiet en Calciet werd gevonden. We hadden het rijk niet alleen, er was ook nog een groep uit Groningen aanwezig. Op een ander plekje was Arnold bezig een grote steen te bewerken. Ondanks gezwaai en andere aandachttrekkerij duurde het een heel poosje voordat de rest van de groep in de gaten had dat het de moeite waard was daar een kijkje te gaan nemen. In holtes zat prachtige Malachiet gecombineerd met glasheldere Bariet kristalletjes. Prachtige micromounts en voldoende voor iedereen. 

Voor de Vrijdag stond Brilon op het programma, maar omdat er zich een mogelijkheid voordeed de mijn in Dreislar te bezoeken ging onze voorkeur daar naar uit. Daar troffen we naast GEA Breda een oude bekende, Peter Fleiszig, waar wij in het verleden ook al eens mee op stap waren geweest. Omdat er slechts een kleine groep naar binnen kon en het een initiatief van Breda was zijn er slechts twee mee naar binnen geweest. En omdat het niet echt spectaculair was heeft de rest er maar van afgezien en zich op de Halde vermaakt. Er lag genoeg materiaal en er werden best leuke dingen gevonden. Helaas wordt de productie van deze mijn binnenkort stilgelegd, zodat ook aan deze vindplaats een einde komt.

Zaterdag zouden we ons geluk beproeven in Oberberge en Hellefeld. Bij de voorexcursie was er in Oberberge een hele enthousiaste en aardige dame op het kantoor aanwezig die er geen enkel probleem mee had dat wij de groeve in gingen om te zoeken,. Mooi geregeld. Het enige probleem was de slagboom. Als deze dicht zou gaan was het een heel eind lopen. Dus voor begin van de excursie even gaan informeren of deze open kom blijven. Alberd en Riet namen dit op zich. De dame was niet aanwezig, wel een heer. En deze deelde mede dat er geen sprake van kon zijn dat wie dan ook de groeve mocht betreden. Oberberge konden we dus wel vergeten. 

Dan maar ’s morgens naar Hellefeld. In het verleden waren we daar ook al eens wezen kijken. Toen was er absoluut niets te vinden. Al gauw bleek dat de situatie niet veel veranderd was. De groeve was een stuk groter, maar geen spoor van welk mineraal dan ook. Al gauw waren we het er over eens dat we nog maar en keer naar Kallenhardt moesten gaan. Die groeve is erg groot en we waren nog maar op twee plekjes geweest. En ook nu hebben we ons daar prima vermaakt en leuke dingen gevonden.

De zondag was voor de thuisreis.   

Zondag 26 April zijn we met 19 deelnemers op excursie in de buurt van Osnabrück geweest. Op het programma stonden twee groeves. De 'kleigroeves' bij Wehrendorf en Wallenhorst. In de Doggertonschieffer zijn daar kiezelgeodes te vinden met Dolomietgangen erin. Te vinden zijn oa. Galeniet, Pyriet, Sfaleriet, Chalcopyriet, Kwarts, Malachiet, Siederiet en Dolomiet.

Rond 10.00 uur was iedereen aanwezig en kon het feest beginnen. Het weer werkte mee en al spoedig  was iedereen druk aan het krabben en hakken. Het lag er bezaaid met knollen en bij vele was de inhoud hoopvol. Al gauw werden de eerste leuke stukken gevonden met Sfaleriet en Kwartskristallen in de Dolomiet. Ook van de andere mineralen kwamen kristallen aan het daglicht. Het is een leuke groeve om in te zoeken. Hij is niet diep en de wanden zijn niet gevaarlijk en zeker met het voorjaarszonnetje erbij kun je je daar prima een paar uurtjes vermaken.

Rond de middag zijn we richting Wallenhorst vertrokken. Volgens de beschrijvingen met andere mineralen dan in de vorige groeve. Covellien, Gips, Pyromorfiet en Cupriet naast enkele andere zitten ook daar in geodes. En ook hier lagen er genoeg van deze knollen om onze lusten op bot te vieren. De resultaten waren wat minder, hoewel ook hier leuke dingen gevonden werden.  

Het reisdoel was deze keer de omgeving van Vogelsberg in Hessen.  In 2004 waren we daar voor het laatst en dat was toen een hele gezellige en geslaagde excursie. De excursiecommissie had het geheel voorbereid. Toestemming voor groeves en onderdak  voor 26 deelnemers bij Pension Bechthold in Schotten Rainrod. De dames gingen aan de wandel en 's avonds ging de groep met zijn allen eten bij de 'Kupferschmiede'.

Het grootste deel van de deelnemers was al op woensdag aangereisd of eerder. De groeve in Langd, die in het programma stond opgenomen bleek niet geschikt voor een bezoek in het voorjaar. Het is een oude groeve die tot natuurgebied verklaard is en waar o.a. uilen aan het broeden waren. 

Donderdagmiddag zijn we naar de eerste groeve gegaan in Ober Widdersheim. We troffen daar twee mensen van de plaatselijke vereniging, die al even rondgekeken hadden. In het gedeelte waar nu gewerkt werd was niets te vinden; dan maar op de "oude" bekende plek zoeken. Dat deel van de groeve wordt dichtgestort en het kon wel eens de laatste keer zijn dat daar gezocht kan worden. De hele groeve sluit overigens binnen niet al te lange tijd. 

De beide Duitsers waren  zeer behulpzaam en  wezen ons op het gesteente, dat we hebben moesten om mooie Calciet, Natroliet, Chabasiet en Skoleziet te vinden. Na enig hakwerk kwamen deze dan ook te voorschijn, van het een wat meer dan het ander.

Vrijdag was de beurt aan Gedern. De man op de weegbrug was dezelfde als vier jaar geleden. Ook deze keer zag, hoorde en wist hij niets. We konden zo doorlopen. Alleen Jannie Boonstra niet. Die dacht haar schoenen schoon te houden door over de weegbrug te lopen. Hevig gesticulerend kwam de 'brugwachter' uit zijn hok en riep dat ze van de brug af moest. 'Sie sind viel zu schwer' was zijn argument. 

De groeve ingaan was helemaal niet nodig. Vlak bij de ingang lag grof gebroken gesteente dat vol zat met holtes waarin van alles te vinden was zoals: Chabasiet, Erioniet, Offretiet ea. Tegen het einde van de middag waren de rugzakken dan ook goed gevuld. Wij zijn maar niet over de weegbrug gegaan. Eigenlijk stond Ortenberg voor de middag op het programma, maar dat hebben we maar naar de zaterdag gezet.

Voor de zaterdag stond Langd op het programma, maar vanwege de broedende vogels werd dat Ortenberg en na de middag voor de liefhebber de zandafgraving te Rockenberg. De groeve in de Gaulsberg viel een beetje tegen. Op een plek waar jaren geleden ook al Natroliet gevonden werd lag nu nog wat materiaal. Soms met mooie Calciet, Apophylliet en Analciem. Verder in de groeve was niets te vinden. Ook deze groeve zal binnenkort gesloten worden.

In Rockenberg werden een aantal kleine Barietroosjes gevonden.

Zondag ging een deel van de groep door naar het Zwarte Woud naar de Clara en de rest ging huiswaarts. Van de laatste groep zijn er naar Dreislar in het Sauerland gereden en hebben daar op de Halde naar Bariet ed. gezocht. Er lag voldoende materiaal en er zijn leuke dingen gevonden.

Terugkijkend op de excursie was deze zeer geslaagd. Het weer was redelijk goed; de vondsten ook en bovenal was het weer eens oer gezellig met elkaar.

Voor het eerst sinds jaren heeft de excursiecommissie toestemming gekregen de groeve in Grevenbrück te betreden. Omdat de datum kortdag was gingen er "maar" 13 mensen mee. Het weer was ons gunstig gezind en al gauw hadden we een plek gevonden waar vers gesprongen materiaal lag. Het gesteente zat vol met holte's en spleten, die gevuld waren met Calciet en Dolomiet in allerlei kleuren. Voldoende te vinden voor iedereen. Het gehamer was dan ook niet van de lucht. 

Rond drie uur was iedereen ruim voorzien van de nodige stukken en en gingen we bepakt en bezakt huiswaarts. Een mooie dag met dank aan de: